Miljoenennota: Veranderingen WGA-risico

Filter

Miljoenennota: Veranderingen WGA-risico

Sinds de invoering van Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA) in 2006 hebben werkgevers de mogelijkheid om voor een deel van de WIA, de WGA (Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten), eigenrisicodrager te worden.

Eigenrisicodragerschap houdt in dat de werkgever gedurende de eerste 10 jaar verantwoordelijk wordt voor de WGA-uitkering van een arbeidsongeschikte werknemer, zowel financieel als qua uitvoering. De werkgever hoeft dan niet meer de gedifferentieerde WGA-premie aan het UWV te betalen maar moet wel een garantiestelling aan het UWV leveren. Deze garantstelling maakt in bijna alle gevallen deel uit een WGA-eigenrisicodragersverzekering van particuliere verzekeraars. Met zo’n verzekering verzekert de werkgever het financiële risico van WGA-instroom. Daarnaast voert de verzekeraar veelal (een deel van) de re-integratieverplichtingen uit.

Veranderingen Eigenrisicodragerschap

Per 1 januari 2017 veranderen er drie wezenlijke aspecten aan eigenrisicodragen WGA. Namelijk:

  • toevoegen van het risico van flexwerkers (wet BEZAVA).
  • invoer van de terugkeerpremie (Wet verbetering hybride markt WGA).
  • het achterblijven van de ‘staartlasten’ bij het UWV (Wet verbetering hybride markt WGA).

Toevoegen van het risico van flexwerkers

Tot 1 januari 2017 vallen de medewerkers met een tijdelijk dienstverband buiten de verantwoordelijkheid van de eigenrisicodrager WGA en worden de eventuele WGA-uitkeringen betaald door het UWV. De werkgever betaalt dan ook in alle gevallen een gedifferentieerde WGA-premie voor de flexmedewerkers aan het UWV.

De overheid heeft geconstateerd dat flexmedewerkers veel vaker dan vaste medewerkers in de WGA terecht komen en er ook nog veel langer in blijven. Om deze situatie te veranderen heeft de politiek besloten om het risico van WGA-instroom van flexmedewerkers vanaf 1 januari 2017 samen te voegen met het risico voor vaste medewerkers. Dat houdt in dat, als een werkgever al eigenrisicodrager WGA is, het bedrijf dat per 1 januari 2017 ook automatisch is voor de flexmedewerkers. Een werkgever die de keuze maakt om vanaf 1 januari 2017 eigenrisicodrager te worden, wordt dat voor zowel zijn vaste als voor zijn flexmedewerkers.

De particuliere verzekeraars hebben dit nieuwe risico toegevoegd aan hun verzekeringsproducten. Dat betekent dat elke werkgever met een eigenrisicodragersverzekering WGA een nieuw aanbod krijgt per 1 januari 2017.

Invoer van de terugkeerpremie

Tot nu toe was het voor grote bedrijven die eigenrisicodrager waren en een hoge WGA-instroom hadden, aantrekkelijk om terug te keren naar het UWV. De bestaande WIA-gevallen bleven sowieso achter bij de particuliere verzekeraar en het bedrijf ging bij het UWV een hele lage, minimumpremie betalen omdat het bedrijf bij het UWV nog geen WIA-instroom kende. Sterker nog, door de aard van het risico (pas na twee jaar ziekte kan WGA-instroom plaatsvinden) en de rekensystematiek van het UWV (het UWV kijkt voor het bepalen van de schadelast twee jaar terug, de zogenaamde t-2 systematiek) bleef het bedrijf maar liefst vier jaar lang de minimumpremie betalen. Voor bedrijven met een korte of middellange visie of bedrijfsbelang kon dit heel aantrekkelijk zijn.

Om dit te vermijden is in de Wet Verbetering Hybride markt WGA de terugkeerpremie ingevoerd. Indien een werkgever terugkeert naar het UWV gaat het bedrijf een gedifferentieerde premie betalen die gebaseerd is op zijn werkelijke WIA-instroom. Het maakt hierbij niet uit voor wiens rekening deze WIA-last is. Deze maatregel maakt de afweging om al of niet terug te keren naar het UWV wezenlijk anders!

Het achterblijven van de ‘staartlasten’ bij het UWV

Tot 1 januari 2017 geldt voor publiek verzekerde bedrijven die eigenrisicodrager willen worden, dat zij dan alle bestaande uitkeringslasten plus het risico van alle zieke medewerkers – de zogeheten staartlasten – met zich mee nemen. Een uitzondering is al eerder ingevoerd voor kleine bedrijven (tot circa 10 medewerkers) en deels voor middelgrote bedrijven (tot circa 100 medewerkers).

Dat betekent in veel gevallen dat het voor middelgrote en grote bedrijven heel moeilijk wordt om eigenrisicodrager te worden. Verzekeraars stonden niet te trappelen om bestaande, lastig te beïnvloeden, uitkeringslasten over te nemen en het kostte de werkgever sowieso heel veel geld. De werkgever was veelal gedwongen om bij het UWV te blijven. Ook de werkgever die juist zelf de regie wilde nemen over de re-integratie-inspanningen vanuit de overtuiging dat hierdoor WIA-instroom vermeden en beperkt kan worden. En dat is dan weer in het belang van zowel de werkgever als de werknemer.

De wetgever grijpt ook hier in. Voor bedrijven die eigenrisicodrager WGA worden vanaf 1 januari 2017 blijft het risico van zieke en arbeidsongeschikte werknemers achter bij het UWV. Hierdoor is voor veel meer werkgevers eigenrisicodrager worden een reële mogelijkheid en vaak heel aantrekkelijk.

Benieuwd wat voor u als werkgever de beste keuze is?

Vraag vandaag nog een offerte aan voor het privé verzekeren van het WGA-risico via tel. (0578) 699 789 of bedrijven@veldhuisadvies.nl.

Veldhuis Advies
Uw financiën, onze zorg!
Dit artikel is geschreven door:

Veldhuis Advies is de grootste organisatie in financieel advies in de regio. Ons bedrijf telt ruim 60 medewerkers. We mogen 15.000 particulieren en 2.500 ondernemers en bedrijven tot onze klantenkring rekenen. Graag geven wij u echter het gevoel, dat u onze enige klant bent. Dan hebben wij ons werk pas goed gedaan.
Vragen? Neem vrijblijvend contact met mij op:

Neem contact op


Direct contact

Wilt u meer informatie of een afspraak maken? Bel dan op werkdagen tussen 08.30 en 17.30 uur met Veldhuis Advies of maak gebruik van het contactformulier.

(0578) 699 760 info@veldhuisadvies.nl

Klik hier om een schade te melden.

  • velden met een ster (*) zijn verplicht om in te vullen